词典蒙顿
蒙顿
词语解释
蒙顿[ méng dùn ]
⒈ 愚钝;顽劣。
引证解释
⒈ 愚钝;顽劣。
引《后汉书·文艺传上·黄香》:“臣 香 小丑,少为诸生,典郡从政,固非所堪,诚恐矇顿,孤忝圣恩。”
相关词语
- dùn ěr顿尔
- méng lóng蒙笼
- wēi méng微蒙
- dùn kè顿刻
- dà méng大蒙
- lǚ mēng吕蒙
- duàn dùn断顿
- mián méng绵蒙
- méng chōng蒙冲
- rú méng孺蒙
- méng xiū蒙羞
- méng zhuāng蒙庄
- jiǎn dùn蹇顿
- méng qì蒙葺
- dùn jiào顿教
- wú méng吴蒙
- dōng mēng kè东蒙客
- dùn bèi顿惫
- tà dùn蹋顿
- dì dùn递顿
- hēi dùn dùn黑顿顿
- méng zhì蒙稚
- kēng qiǎng dùn cuò铿镪顿挫
- dùn fàng顿放
- dùn shēn顿身
- yáo shǒu dùn zú摇首顿足
- méng zhào蒙罩
- dùn zhōu顿舟
- dǒu dùn斗顿
- dùn xiē顿歇